Frankrijk regio kaart

De regio's, departementen en gemeenten in Frankrijk zijn allemaal bekend als territoriale collectiviteiten, wat betekent dat ze beschikken over lokale vergaderingen en een uitvoerende macht, zoals vermeld in Frankrijk regio kaart. Arrondissementen en kantons zijn slechts administratieve afdelingen. Dit was echter niet altijd het geval. Tot 1940 waren de arrondissementen ook territoriale collectiviteiten met een gekozen assemblee, maar deze werden opgeschort door het Vichy-regime en definitief afgeschaft door de Vierde Republiek in 1946.

De economische ongelijkheid tussen de Franse regio's is niet zo groot als die in andere Europese landen zoals Spanje, Italië of Duitsland. De belangrijkste regio's zijn Ile-de-France (4e agglomeratie voor haar economie in de wereld), Rhônes-Alpes (6e economische Europese regio dankzij haar diensten, spitstechnologie, chemische industrie, wijnen, toerisme), Provence-Alpes-Côtes d'Azur (diensten, industrie, toerisme en wijnen), Nord-Pas-de-Calais (industrieën) en Pays de la Loire, zoals u kunt zien op de kaart van de Franse regio's. Regio's als de Elzas, die een rijk verleden in de industrie (werktuigmachines) heeft, zijn relatief welvarend zonder in absolute termen zeer hoog te scoren. De landelijke gebieden bevinden zich voornamelijk in Auvergne, Limousin, en Centre, en de wijnproductie is goed voor een aanzienlijk deel van de economie in Aquitaine (regio Bordeaux), en champagne voor Champagne-Ardennes.

De Franse regio's hebben geen eigen wetgevende bevoegdheid en kunnen dus niet hun eigen wetten schrijven. Zij heffen hun eigen belastingen en ontvangen in ruil daarvoor een afnemend deel van hun begroting van de centrale regering, die hun een deel van de door haar geheven belastingen geeft. Ze hebben ook aanzienlijke begrotingen die worden beheerd door een regionale raad (conseil régional) die bestaat uit vertegenwoordigers die in regionale verkiezingen zijn verkozen, zoals te zien is op de regiokaart van Frankrijk. Een regio is in de eerste plaats verantwoordelijk voor het bouwen en inrichten van middelbare scholen. In maart 2004 onthulde de Franse centrale regering een controversieel plan om de regulering van bepaalde categorieën niet-onderwijzend schoolpersoneel over te dragen aan de regionale autoriteiten. Critici van dit plan beweerden dat de belastinginkomsten ontoereikend waren om de daaruit voortvloeiende kosten te betalen, en dat dergelijke maatregelen de regionale ongelijkheden zouden vergroten.

Vóór 2016 was Frankrijk verdeeld in 27 regio's: 22 regio's in Europees Frankrijk (Corsica meegerekend) en 5 overzeese regio's (die ook departementen zijn): Guadeloupe, Martinique, Guyana, Reunion en Mayotte. Mayotte kreeg in maart 2011 de status van regio zoals vermeld op de kaart van de Franse regio's.